
Bu beldede çok anım var. Çektiğim yüzlerce de fotoğraf. Hepsi anılarım gibi arşivimin derinliklerine duruyor. Çoğu günlüğümün sayfaları kadar yakınlar. Belki geçmişi geçmişte bırakmalı. Anılar bir toz zerreciği gibi uçuşmalı zihnimizin flu gözlerinde. O kadar. O günleri hatırlamak tekrar yaşamak değil çünkü. Kişi aynı kişi değil. Geçen yıllar şüphesizki beni çok olgunlaştırdı ve bilgeleştirdi, ama bir zamanlar gökteki ejderhayı elleriyle tutup yere mızrak gibi saplayan genç adamın kurduğu hülyalardan da bir o kadar uzaklaştırdı.– “Kawabata’nın Karlar Ülkesi’ni hatırlarken” isimli yazıdan alıntıdır. Buraya tıklayın okuyun