Morimoto Mie’nin dünyasında

Üye olmak için burayı tıklayın, yazılar doğrudan posta kutunuza gelsin (bilgileriniz gizli tutulur)

* Edit notları: soyut-minimalizm kısmı değiştirildi. Son fotoğraf eklendi.

İki hafta önce gezdiğim bir sergi bu. Shinagawa Canon S galerisinde 26 Ekim’den 10 Kasım’a kadar gösterimde kaldı.

1974 doğumlu Mie’nin fotoğraflarında minimalist soyutluk hakim. Ufuk çizgisini yerleştirmesi ve kadraj seçimleri yolu ile soyut mekan hissi vermekte ustalaşmış.

“Soyut” demek havada ampul gibi asılı kalmak demek. Bir sis içinde kaybolmak ama görünmeyen bir göbek bağı ile hep bir şeylere, yere veya bir zamana, mesela geçmişe, bağlı olmak gibi bir şey.

Ne demek şimdi bu “görünmeyen göbek bağı ile bir şeylere bağlı olmak“? Bunu da gurbette yaşayanlar bilir. Anlatmak istesem anca böyle anlatabilirim. Gel de anla.

森本美絵1

Mie Morimoto İsviçre’de bir süre kalmış ve bu “gurbet” deneyimi ile Avrupa fotoğrafındaki estetik foto-jurnalizm veya este-topografik diye tanımlayabileceğim akım sanatından etkilenmiş. Eski bir sergisinin tanıtımında şöyle yazmış;

“being in an unfamiliar place, surrounded by unknown people; this experience is not unlike that of working with an unfamiliar camera…” demiş.

Türkçesi şu demek: “bilmediğim bir yerde, tanımadığım insanlar arasında olmak, ilk defa elime aldığım bir fotoğraf kamerası ile sanat yapmaya benzemiyor değil…”

Bunu derken de bence şunu anlatmak istemiş: mesleğini icra ederken ilk defa kullandığın bir alet, kendine ve kültürüne yabancı bir mekandaki ilk tecrübelere benzer. Gurbet bambaşka bir duygu, ama yaratıcı dimağların hayal gücünü de tetikler…

Sanatçı yaşadığı kaosu ve deneyimi fotoğraflarına yansıtmış. Kadrajı ustaca kullanmış. Eserlerinde estetik ve huzur verici bir denge var. Bir yandan da içinde bulunduğu yalnızlık ve ikilemleri var, belki de kişilik savaşları var. Nasıl mı anlıyorum bunları? Seçtiği konulardan ve kadraja objelerini yerleştirmesinden. Her bir fotoğraf sanatçının ruh ve düşünce halini bas bas bağırarak konusunda taşıyor.

mie morimoto 4

8CB8-620

Yer deniz gök mavi

Kadrajdaki yerleşimler fotoğraflarında dinamizmi muhafaza ediyor. En durgun konularda dahi bir titreşim yaratıyor. Ama izleyici bunu böyle anlamıyor. O, alakasız dünyasından fotoğrafa bakarken gördüğü renk ve şekil birleşeni fotoğrafta şaşırtıcı bir huzur ve rahatlık buluyor.

Oysa kaotik bir basitlik var Mie’nin fotoğraflarında. Kadraja giriş ve çıkışlar hesaplanmış ve dengelenmiş. Çizgiler gözümüzün önünden akıp giderken farklı uzaylarda bizi rahatsız etmeyecek şekilde kesişiyorlar. Rahatsızlık ne kelime, doğallık var. Herşey olması gerektiği gibi olmuş hissi var.

Bir çocuk parkı, Mie'nin kadrajı ustaca kullandığı fotoğraflardan birisi

Bir çocuk parkı, Mie’nin kadrajı ustaca kullandığı fotoğraflardan birisi

IMG_8586 (2)

Sanatçının diğer gösterilerindeki eserleri aynı düşünsel çizgiyi taşımıyor. Bu sergisini bu yüzden “Ongoing” yani “Devam ediyor” diye adlandırmış herhalde. Yaşam da devam eden bir döngü zaten.

mie morimoto 5

Canon S galerisi Shinagawa Intercity’de. Bu bölge başlı başına gezilmesi görülmesi gereken bir mekan. Galerideki sanat eserleri gibi bir ahenk-estetik-kaos var bu yapılarda. Kenarından nehir geçer, berisinde deniz vardır.

Galerinin "cafe" kısmı

Galerinin “cafe” kısmı

Tokyo Intercity dışardan

Tokyo Intercity dışardan

Yorum bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s